Facebook
/Parki i rezerwaty

Parki i rezerwaty

Puszcza Romincka

Puszcza Romincka przecięta jest granicą Polski i obwodu kaliningradzkiego Federacji Rosyjskiej. Wzdłuż południowej granicy regionu prowadzi szosa z Gołdapi do Wiżajn. Po istniejącej przed 1945 rokiem linii kolejowej, która otaczała Puszczę Romincką, zostały nasypy, wykopy oraz mosty i wiadukty. W Puszczy znajdują się unikalne rośliny oraz ciekawy zwierzostan. Spotkać tu można wierzbę borówkolistną, brzozę niską, górską lilię złotogłów i malinę moroszkę. Wśród zwierząt spotykamy m.in.: jelenie, łosie, wilki, dziki, lisy, jenoty, wydry oraz sporą populacje bobrów. Można natrafić na czarnego bociana i orła bielika. W latach siedemdziesiątych utworzono w Puszczy pięć rezerwatów, których jednym z najciekawszych elementów jest starodrzew. Są to rezerwaty: Dziki Kąt, Czerwona Struga, Mechacz Wielki, Boczki i Żytkiejmska Struga. Puszcza też ma swoją legendę. Był to niegdyś rewir łowiecki cesarza Wilhelma II, który każdego ubitego przez siebie jelenia upamiętniał kamieniem opatrzonym okolicznościowym napisem. Dlatego też znaczącym dla regionu wydarzeniem stało się powołanie 14 stycznia 1998 roku przez Wojewodę Suwalskiego, Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej. Jego, znajdująca się w Puszczy Rominckiej, zasadnicza część zajmuje powierzchnię 14620 ha, zaś położona na terenie gminy Gołdap i gminy Dubeninki otulina zajmuje 8500 ha.


Zobacz Puszczę Romincką Online – wycieczka 360!

wycieczka po puszczy rominckiej


Dane kontaktowe Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej:

Żytkiejmy, ul. Szkolna 1
19-504 Dubeninki
tel./fax (+48) 87 615 97 27
e-mail: puszczaromincka@poczta.onet.pl

www.parkikrajobrazowewarmiimazur.pl/puszczyrominckiej/

Puszcza Borecka

Puszcza o powierzchni 230 km² położona jest w północno-wschodniej Polsce, jest największym kompleksem leśnym na Pojezierzu Ełckim, które jest częścią Pojezierza Mazurskiego. Znajduje się na wschód od jeziora Mamry. Teren puszczy jest falisty, pokryty licznymi wzgórzami morenowymi, które nie układają się w typowe ciągi morenowe, co bardzo utrudnia gospodarkę rolną. Prawdopodobnie właśnie dzięki temu zachowały się tu pod lasami duże obszary gleb żyznych, będące siedliskami grądów. Wiele wzniesień Puszczy Boreckiej przekracza wysokość 200 m n.p.m. Najwyższym z nich jest Lipowa Góra(223m n.p.m.) Pagórki pooddzielane są siecią bezodpływowych, zabagnionych obniżeń. W tych obniżeniach można spotkać wysokie i przejściowe torfowiska. W dolinach między pagórkami płyną również okresowe i całoroczne strumyki. Oprócz tych niewielkich zbiorników wodnych na terenie Puszczy znajdują się też liczne malownicze jeziora: Szwałk Wielki (217 ha), do którego dopływa Czarna Struga, Pilwąg (152 ha), Haszno 605 ha) Litygajno (173 ha), Szwałk Mały (70 ha), Ciche (19 ha).


Najatrakcyjniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym fragmenty puszczy objęto ochroną w czterech rezerwatach:

  • rezerwat wodno-leśny Mazury o powierzchni 292,7 ha – położony między jeziorami Szwałk Wielki, Piłwąg i Łaźno, obejmuje także trzy zalesione wysepki na jeziorze Piłwąg oraz pas lasu przylegający do jeziora od północy i wschodnią część tego jeziora o powierzchni 80 ha; jest ostoją ptactwa wodnego;
  • rezerwat leśny Jezioro Borki o powierzchni 232 ha. Zawiera wielopiętrowe drzewostany z obecnością świerku, graba, dębu, jesionu, lip liczących 100-150 lat; na terenie rezerwatu występuje ok. 320 gatunków roślin, w tym 15 gatunków drzew i 19 gatunków krzewów;
  • rezerwat Lipowy Jar w rejonie jez. Pilwąg o powierzchni 48,5 ha; utworzony w centralnej części Puszczy Boreckiej w celu zachowania wielogatunkowego, dorodnego lasu liściastego, porastającego wzgórza o stromych zboczach, unoszących się nad głęboka doliną.
  • rezerwat florystyczny Wyspa Lipowa o powierzchni 2,7 ha

Ciekawostka
Czy wiesz, że w Puszczy Boreckiej, a nie Białowieskiej kręcone są reklamy jednego ze znanych produktów alkoholowych?

Kontakt z Nadleśnictwem Czerwony Dwór

Czerwony Dwór 13
19 – 411 Świętajno
telefon: 48 87 523 85 11
fax 48 87 523 85 11
E-mail: czerwonydwor@bialystok.lasy.gov.pl
http://www.bialystok.lasy.gov.pl/web/czerwony_dwor

SUWALSKI PARK KRAJOBRAZOWY

W 1976 r. na obszarze zagłębienia Szeszupy i terenach otaczających jezioro Hańcza utworzono Suwalski Park Krajobrazowy. Był wtedy pierwszym tego typu obszarem chronionym w Polsce. Powierzchnia Parku wynosi 6284 ha, w tym około 60% stanowią użytki rolne, 10% wody, 24% lasy i zadrzewienia, 4% tereny zabagnione, 2% pozostałe grunty. Na atrakcyjność krajobrazu Parku wpływa przewaga użytków rolnych. Duże otwarte przestrzenie doskonale odsłaniają niezwykle bogatą rzeźbę terenu. Na terenie Parku znajdują się 24 jeziora o powierzchni większej od 1 ha. Cały obszar znajduje się w dorzeczu Niemna, do którego doprowadzają wody dwie rzeki: Czarna Hańcza i Szeszupa.

Kontakt z Suwalskim Parkiem Krajobrazowym

Malesowizna – Turtul
16-404 Jeleniewo
tel./087/ 569 18 01
fax /087/ 569 76 36
e-mail: zarzad@spk.org.pl
www: http://www.spk.org.pl/

Rezerwaty w Parku Krajobrazowym Puszczy Rominckiej i otulinie:

test
Kliknij tutaj, aby powiększyć mapkę

Rezerwat leśny utworzony w 1974 roku, zajmuje powierzchnię 109 ha. Obejmuje teren o urozmaiconej rzeźbie, a co za tym idzie charakteryzujący się dużym zróżnicowaniem siedlisk i zbiorowisk leśnych. Gatunkami dominującymi w drzewostanach są lipa, klon, jesion, wiąz i świerk, natomiast w starych drzewostanach brakuje dębu i grabu, typowych gatunków grądowych.


Utworzony w 1974 roku, o powierzchni 147 ha. Obejmuje kompleks torfowisk, z czego największy obszar zajmuje rozległe torfowisko wysokie porośnięte starymi skarłowaciałymi sosnami, a także otaczający je bór bagienny z charakterystycznymi roślinami runa: bagnem zwyczajnym, borówką czarną, borówką bagienną. Na obrzeżach rezerwatu występują torfowiska niskie, związane z płynącą granicami Czarną Struga oraz fragmenty torfowisk przejściowych.

Najmniejszy rezerwat parku, zajmuje obszar 3,59 ha, utworzony w 1973 roku. Obejmuje półtorakilometrowy odcinek doliny strumienia, któremu zawdzięcza swoją nazwę. Rezerwat ten powołano w celu ochrony naturalnych stanowisk pióropusznika strusiego Matteucia struthiopteris, paproci występującej głównie w górach, natomiast na niżu bardzo rzadkiej.

Rezerwat leśny o powierzchni 35 ha, utworzony w 1973 roku. Porośnięty głównie borami mieszanymi, wykazującymi cechy charakterystyczne dla lasów naturalnych tj. układ piętrowy, odnowienie naturalne. Na szczególną uwagę zasługuje fragment wilgotnego boru świerkowego. Jest to typ lasu charakterystyczny dla lasów północy, a w Puszczy Rominckiej występuje na południowo-zachodniej granicy zasięgu

Największy rezerwat na terenie PKPR o powierzchni 467 ha, utworzony w 1982 roku. Nazwa rezerwatu jest również nazwą rzeki przepływającej przez jego teren. Żytkiejmska Struga wije się w pobliżu granicy państwowej, przekraczając ją kilkakrotnie. Obszar rezerwatu obejmuje dolinę Żytkiejmskiej Strugi wraz z rozległymi szuwarami oraz otaczającymi je lasami bagiennymi.

Jedyny rezerwat znajdujący się w otulinie Parku. Utworzony w 2001 roku na powierzchni 76 ha. Obejmuje bagienne zbiorowiska leśne m.in. bór bagienny, subborealną brzezinę bagienną, borealną świerczynę na torfie. Na terenie rezerwatu występuje malina moroszka Rubus chamaemorus, gatunek typowy dla zbiorowisk tundrowych, natomiast w Polsce będący reliktem glacjalnym.

Lubisz tą zakładkę? Okazała się przydatna – podziel się nią z innymi!